سندرم کراتیت، ایکتیوز، ناشنوایی (Keratitis-ichthyosis-deafness syndrome)

توصیف بیماری:

سندرم کراتیت، ایکتیوز، ناشنوایی (Keratitis-ichthyosis-deafness syndrome) و یا KID با مشکلات چشمی، اختلالات پوستی و ناشنوایی مشخص می شود.
بیماران مبتلا به سندروم KID معمولاً دچار کراتیت (keratitis) می شوند که التهاب سطح قرنیه (the cornea) است. کراتیت ممکن است منجر به درد ، افزایش حساسیت به نور (photophobia) و رشد غیرطبیعی عروق در سطح قرنیه (neovascularization) و نیز اسکار گردد. با گذشت زمان مبتلایان دچار کاهش وضوح دید (visual acuity) شده و در موارد شدید کراتیت می تواند منجر به نابینایی نیز شود.
بیشتر افراد مبتلا به سندروم KID در کف دست ها و پاها دارای پوست ضخیم و خشن هستند (palmoplantar keratoderma). همچنین این افراد دارای لکه های ضخیم و قرمز پوستی (erythrokratoderma) می باشند که خشک و پوسته ای است (ایکتیوز-ichthyosis). ممکن است این لکه ها در هر جایی از بدن مشاهده شوند اما بیشتر در ناحیه گردن، کشاله ران و زیر بغل ایجاد می شوند. اغلب در سطح پوست پارگی هایی ایجاد شده که می تواند منجر به عفونت شود. این عفونتها در موارد شدید به خصوص در دوران کودکی می تواند بسیار خطرناک و مرگ آور باشد. تقریباً 12 درصد بیماران مبتلا به سندرم KID دچار نوعی تومور پوستی بنام اسکواموس سل (squamous cell carcinoma) می شوند که می تواند غشا مخاطی از جمله اطراف دهان را درگیر کند.
ریزش ناقص مو (partial hair loss) یک تظاهر شایع سندرم KID است که اغلب ابروها و مژه ها را تحت تاثیر قرار می دهد. همچنین ممکن است افراد مبتلا دارای ناخن های کوچک و بد شکل باشند.
کاهش شنوایی در این موارد معمولاً شدید است اما در بعضی موارد نیز می تواند خفیف باشد.

شیوع:

سندرم KID یک اختلال نادر و با شیوع نامشخص می باشد. تقریباً 100 مورد از این اختلال گزارش شده است.

تغییرات ژنتیکی:

سندرم KID در اثر جهش در ژن GJB2 ایجاد می شود. این ژن دستور ساخت پروتئینی به نام پیوند گپ بتا دو (gap junction beta 2) که اغلب کانکسین بیست و شش (Connexin26) نامیده می شود را صادر می کند. کانکسین بیست و شش عضوی از خانواده پروتئین کانکسین هاست. پروتئینهای کانکسین کانالهایی به نام گپ جانکشن و یا پیوند گپ (Gap junction) را می سازند که به مواد غذایی، یونها (ions) و نیز مولکولهای پیام رسان بین سلول های مجاور که با هم در ارتباط هستند، اجازه عبور می دهد.. کانالهایی که توسط کانکسین بیست و شش ساخته شده اند یونهای پتاسیم (potassium) و مولکولهای کوچک خاصی را انتقال می دهند.
کانکسین بیست و شش داخل سلولهای بدن از جمله گوش داخلی و پوست یافت می شوند. در گوش داخلی کانالهای ساخته شده توسط کانکسین بیست و شش در ساختارهای حلزونی شکل که حلزون گوش (cochlea) نامیده می شود،قرار دارند. ممکن است این کانال ها به حفظ سطح مناسبی از یونهای پتاسیم که برای تبدیل امواج صوتی به ایمپالسهای عصبی مورد نیاز است کمک کنند که این تبدیل برای شنوایی طبیعی ضروری است. بعلاوه کانکسین بیست و شش ممکن است در بلوغ و تکامل سلولهای خاصی در حلزون گوش نیز نقش داشته باشد. کانکسین بیست و شش همچنین در رشد و نمو لایه خارجی پوست (اپیدرم-epidermis) ایفای نقش می کند.
جهش در ژنGJB2 که منجر به سندرم KID می شود، باعث تغییر واحدهای سازنده پروتیین ها یعنی آمینواسیدها (amino acids) در کانکسین بیست و شش می شود. تصور می شود این جهش ها منجر به نشت دایمی یونها از این کانالها می شوند که می تواند باعث اختلال در سلامت سلول و افزایش مرگ سلولی شود. مرگ سلولها در پوست و گوش داخلی می تواند زمینه ساز ایکتیوز و ناشنوایی باشد که در سندرم KID مشاهده می شود. چگونگی تاثیر جهش در ژنGJB2 بر بینایی و چشم ها نامشخص است.
از آنجاییکه حداقل یکی از جهش های شناسایی شده ژن GJB2 در بیماران KID در سندرمی به نام HID
(hystrix like- ichthyosis with deafness) نیز یافت می شود، بسیاری از محققان این دو اختلال را یک بیماری واحد به نام KID/HID در نظر می گیرند. HID اختلالی مشابه با KID است اما باعث کراتیت (keratitis) نمی شود. علت وجود مشکلات بینایی تنها در بعضی از افراد دارای این جهش، نامشخص است.

ژن ها:

GJB2

الگوی وراثتی:

معمولا سندرمKID دارای الگوی وراثتی اتوزمال غالب است. در این الگوی وراثتی یک نسخه از ژن تغییر یافته در سلول برای ایجاد اختلال کافی است. در برخی موارد فرد مبتلا جهش را از یک والد مبتلا به ارث می برد. با این وجود بیشتر موارد در اثر جهش های جدید در افراد فاقد سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری مورد نظر، ایجاد می شود.

تعداد کمی از خانواده های مبتلا به سندرمی مشابه KID، دارای الگوی وراثتی اتوزومال مغلوب هستند در این الگوی وراثتی هر دو نسخه ژن در هر سلول دارای جهش است. هر یک از والدین فردی مبتلا به یک اختلال اتوزومال مغلوب دارای یک نسخه جهش یافته هستند اما معمولا علائم و نشانه های بیماری در آن ها مشاهده نمی شود. افراد مبتلا در این خانواده ها دچار بیماری کبدی هستند که از ویژگی های الگوی اتوزومال مغلوب نیست. گاهی این اختلال با الگوی وراثتی اتوزومال مغلوب، سندرم desmons نامیده می شود. علت ایجاد این سندروم در اثر جهش در ژن GJB2 و یا سایر ژن ها نامشخص است.

نام های دیگر بیماری:

ichthyosiform erythroderma, corneal involvement, and deafness
keratitis, ichthyosis, and deafness
KID syndrome

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*