Knobloch syndrome

توصیف بیماری:

سندرم Knobloch یک اختلال نادر است که با مشکلات بینایی شدید و ناهنجاری جمجمه مشخص می شود.
ویژگی بارز Knobloch، نزدیک بینی شدید (high myopia) است. علاوه بر این، سایر اختلالات چشمی در این افراد مشاهده می شود. بیشتر افراد مبتلا دچار دژنراسیون زجاجیه و شبکیه (vitreoretinal degeneration) هستند. زجاحیه (vitreous) ماده ژلاتین مانندی است که چشم را پر می کند و شبکیه (retina) بافت حساس به نور در پشت چشم است. دژنراسیون زجاحیه شبکیه اغلب منجر به جدا شدن شبکیه از پشت چشم می شود (retinal detachment). علاوه بر این ممکن است افراد مبتلا در ناحیه مرکزی شبکیه، به نام ماکولا (لکه زرد- macula) نیز دچار اختلال شوند. ماکولا مسئول دید مرکزی واضح است که برای انجام کارهای دقیق مانند مطالعه کردن، رانندگی و تشخیص چهره مورد نیاز است. با توجه به اختلالات ایجاد شده در زجاجیه، شبکیه و لکه زرد، افراد مبتلا به سندرم Knobloch اغلب دچار نابینایی در یک یا هر دو چشم می شوند.

آنسفالوسل-encephalocele
آنسفالوسل-encephalocele

یکی دیگر از ویژگی های بارز سندرم Knobloch ناهنجاری در جمجمه است که انسفالوسل پس سری (occipital encephalocele) نام دارد. انسفالوسل پس سری یک برجستگی کیسه مانند از مغز (encephalocele) با یک ناهنجاری استخوانی در قاعده جمجمه (استخوان پس سری occipital bone) است. در برخی از افراد مبتلا، ناهنجاری دیگری در ناحیه استخوان پس سری جمجمه تشخیص داده می شود و مشخص نیست که این نقص همیشه یک انسفالوسل (encephalocele) واقعی است. ممکن است در سایر موارد، انسفالوسل همراه با با ناتوانی ذهنی باشد، اگرچه بیشتر افراد مبتلا به سندرم Knobloch دارای هوش عادی هستند.

شیوع:

سندرم Knobloch یک اختلال نادر است. با این حال، شیوع دقیق آن نامشخص می باشد.

تغییرات ژنتیکی:

جهش در ژن COL18A1 می تواند باعث ایجاد سندرم Knobloch شود. این ژن دستور ساخت پروتئین سازنده کلاژن XVIII را صادر می کند. کلاژن XVIII در غشای پایه (basement membrane) بافت ها در سراسر بدن وجود دارد. غشاهای پایه ساختار نازک و ورقه مانند هستند که سلول ها را در بافت ها جدا و پشتیبانی می کنند. کلاژن XVIII در غشای پایه بخش های مختلف چشم از جمله زجاجیه و شبکیه و بافت های دیگر وجود دارد. اطلاعات کمی در مورد عملکرد این پروتئین در دسترس است، اما به نظر می رسد در رشد طبیعی چشم نقش دارد.
جهش های متعددی در ژن COL18A1 در افراد مبتلا به سندرم Knobloch شناسایی شده است. بیشتر جهش های ژن COL18A1 منجر به تولید نسخه غیر طبیعی و کوتاه از کپی ژنتیکی (genetic blueprint) مورد استفاده برای تولید پروتئین کلاژن XVIII می شود. اگر چه این فرآیند نامشخص است، جهش های ژن COL18A1 منجر به از بین رفتن پروتئین کلاژن XVIII می شود، که احتمالا منجر به بروز علائم سندرم Knobloch می شود.
اگر این اختلال در اثر جهش های ژن COL18A1 ایجاد شود، گاهی اوقات سندروم Knobloch تیپ یک (Knobloch syndrome type I) نامیده می شود. تحقیقات نشان می دهد که جهش در حداقل دو ژن دیگر که شناسایی نشده اند، ممکن است باعث ایجاد تیپ دو و سه این سندروم شود (Knobloch syndrome types II and III). اگرچه تغییر در ژن های مختلف باعث ایجاد تیپ های مختلف این سندروم می گردد، اما هر سه تیپ دارای علائم مشابهی هستند.

ژن ها:

COL18A1

الگوی وراثتی:

سندرم Knobloch دارای الگوی وراثتی اتوزومال مغلوب است. در این الگوی وراثتی هر دو نسخه ژن در هر سلول دارای جهش است. هر یک از والدین فردی مبتلا به یک اختلال اتوزومال مغلوب دارای یک نسخه جهش یافته است، اما معمولا علائم و نشانه های بیماری در آن ها مشاهده نمی شود.

الگوی وراثتی اتوزومال مغلوب- autosomal recessive pattern
الگوی وراثتی اتوزومال مغلوب- autosomal recessive pattern

نام های دیگر بیماری:

retinal detachment and occipital encephalocele

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*