عقب ماندگی رشد داخل رحمی، دیسپلازی متافیزیال، هیپوپلازی کانجنیتا غدد فوق کلیه و ناهنجاری های دستگاه تناسلی (Intrauterine growth restriction, metaphyseal dysplasia, adrenal hypoplasia congenita, and genital anomalies)

توصیف بیماری:

ترکیبی از عقب ماندگی رشد داخل رحمی (intrauterine growth restriction)، دیسپلازی متافیزیال ( metaphyseal dysplasia)، هیپوپلازی کانجنیتا غدد فوق کلیه (adrenal hypoplasia congenita) و ناهنجاری های دستگاه تناسلی (genital anomalies) معمولا با نام اختصاری IMAGe شناخته می شود. این سندرم نادر دارای علائمی است که بخش های مختلف بدن را تحت تأثیر قرار می دهد.
بیشتر افراد مبتلا، قبل از تولد به آهستگی رشد کرده (Intrauterine growth restriction) و اندازه آن ها در دوران نوزادی نیز کوچک است. همچنین این افراد دارای اختلالات اسکلتی می باشند که اغلب در اوایل دوران کودکی مشخص می شوند؛ هر چند این ناهنجاری ها خفیف هستند و تشخیص آن ها توسط اشعه X دشوار است. شایع ترین تغییرات استخوانی، دیسپلازی متافیزیال و دیسپلازی اپی فیزیال (epiphyseal dysplasia) است که این ناهنجاری ها در انتهای استخوان های دراز بازوها و پاها ایجاد می شوند. همچنین در بعضی از افراد مبتلا انحنای غیرطبیعی جانبی در ستون فقرات (اسکولیوز-scoliosis) و یا نازک شدن استخوان ها (استئوپروز-osteoporosis) مشاهده می شود.
هیپوپلازی کانجنیتا  غدد فوق کلیه، شدیدترین ویژگی سندرم IMAGe است. غدد فوق کلیه یک جفت غده کوچک روی هر کلیه می باشند که هورمون های متفاوتی تولید کرده و بسیاری از عملکردهای مهم بدن را تنظیم می کنند. رشد کم (hypoplasia) این غدد باعث عدم تولید کافی هورمون ها شده که این اختلال، نارسایی آدرنال (adrenal insufficiency) نامیده می شود و علائم آن مدت کوتاهی پس از تولد شروع شده که شامل استفراغ، اختلال در غذا خوردن، کم آبی، کاهش شدید قند خون (hypoglycemia) و شوک می باشد. در صورت عدم درمان، این عوارض می توانند بسیار خطرناک باشند.
اختلالات تناسلی مرتبط با سندرم IMAGe تنها در مردان مبتلا ایجاد می شود که شامل اندازه غیرطبیعی و کوچک آلت تناسلی (micropenis)، بیضه های نزول نیافته (cryptorchidism) و قرار گرفتن سوراخ میزراه در قسمت تحتانی آلت تناسلی (hypospadias) است.
علاوه بر این، علائم بسیار دیگری در افراد مبتلا به سندرم IMAGe گزارش شده است. برخی از افراد مبتلا دارای علائم بارزی در چهره می باشند که از این علائم می توان پیشانی برجسته، پایین قرار گرفتن گوش ها، بینی کوچک همراه با پل بینی صاف را نام برد. به ندرت علائم زیر در افراد مبتلا مشاهده می شود:
جوش خوردگی و اتصال زودرس تعدادی از استخوان های جمجمه (craniosynostosis)، زبان کوچک شکاف دار (cleft or bifid uvula)، افزایش قوس کام (palate) و چانه کوچک (micrognathia).
سایر علائم احتمالی سندرم IMAGe عبارتند از: مقدار بالای کلسیم در خون ( hypercalcemia) یا در ادرار (hypercalcuria) و کمبود هورمون رشد در دوران کودکی که منجر به کوتاهی قد (short stature) می شود.

شیوع:

سندرم IMAGe بسیار نادر است و فقط 20 مورد از آن در مقالات پزشکی گزارش شده است. احتمالا به دلیل عدم وجود اختلالات تناسلی در زنان، تشخیص سندرم IMAGe در مردان نسبت به زنان بیشتر است.

تغییرات ژنتیکی:

جهش در ژن CDKN1C باعث ایجاد سندرم IMAGe می شود. این ژن دستور ساخت پروتئینی را صادر می کند که به کنترل رشد قبل از تولد کمک می کند. جهش های ایجاد کننده سندرم IMAGe، ساختار و عملکرد پروتئین CDKN1C را تغییر داده و باعث جلوگیری از رشد طبیعی در مرحله تکوین قبل از تولد می شود. محققان در تلاشند به چگونگی ایجاد ناهنجاری های استخوانی، عدم رشد کافی غدد آدرنال و دیگر علائم این اختلال در اثر این تغییرات ژنتیکی پی ببرند.
به طور کلی مردم یک کپی از بیشتر ژن ها را از مادر و کپی دیگر را از پدر خود دریافت می کنند. برای بیشتر ژن ها هر دو نسخه در سلول به طور کامل روشن (active) هستند. با این حال، زمانی که ژن CDKN1C از مادر به ارث می رسد، در فعال ترین شکل خود است. در بیشتر بافت ها، نسخه ای از ژن CDKN1C که از پدر به ارث می رسد،  به طور ناچیزی فعال است. این نوع تفاوت خاص والدین در فعالسازی یک ژن در اثر پدیده ایی به نام نشانگذاری ژنوم (genomic imprinting) ایجاد می شود. زمانی که نشانگذاری ژنومیک، فعالیت نسخه به ارث رسیده از پدر را کاهش دهد، ژن نشانگذاری پدری (paternally imprinted) شده است.

ژن ها:

CDKN1C

الگوی وراثتی:

وارثت سندرم IMAGe پیچیده است. گفته می شود این بیماری دارای الگوی وراثت اتوزومال غالب است زیرا یک نسخه از ژن CDKN1C تغییر یافته در هر سلول برای ایجاد اختلال کافی است. با این حال، به دلیل اینکه این ژن نشانگذاری پدری (paternally imprinted) شده است، سندرم IMAGe تنها در صورت ایجاد جهش در نسخه به ارث رسیده از مادر، حاصل می شود. ایجاد جهش در نسخه پدری ژن CDKN1C، باعث بروز مشکلات بالینی نمی شود. بنابراین سندرم IMAGe تنها از طرف مادر به کودکان به ارث می رسد.

 

نام های دیگر بیماری:

IMAGe anomaly
IMAGe association
IMAGe syndrome

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*